Dedikodu, evrimsel psikoloji perspektifinden bakıldığında, insan gruplarının büyümesiyle birlikte fiziksel tımarın (grooming) yerini alan bir “vokal (sözel) tımar” mekanizması ve sosyal bağları güçlendiren temel bir hayatta kalma stratejisi olabilir. Robin Dunbar’ın hipotezine göre, yaklaşık 150 kişilik gruplarda toplumsal düzeni korumak, “bedavacıları” (free riders) denetlemek ve işbirliğini teşvik etmek amacıyla evrilen dil yetimiz, zamanın büyük bir kısmını sosyal etkileşim ve itibar yönetimine ayırmamıza olanak tanır.
Gelişmiş bir Zihin Teorisi (Theory of Mind) gerektiren bu eylem, her ne kadar kültürel açıdan hasetle ilişkilendirilip yerilse veya bireyin özsaygısında kısa süreli düşüşlere yol açsa da, sosyal çevre oluşturmak, arkadaşlıkları başlatmak ve toplumsal normlara uymayanları saptamak gibi kritik işlevleri yürütür. Bu metinde dedikodunun evrimsel dinamiklerine odaklanılmıştır.
