Görünür olmak, insanın hem fiziksel hem de psikolojik gelişiminde çok temel bir istek, ihtiyaç ve işlevdir. Ruhsal gelişim süreçlerinde anne tarafından görülmek, birçok psikodinamik kuramın da temelini oluşturur. Ötekinin bakışı bu bağlamda özellikle önemlidir.
Gobel ve arkadaşlarının tanımı şöyledir: “Kulaklar konuşamaz, dudaklar duyamaz ancak gözler hem sinyal gönderebilir hem de algılayabilir. İnsanlar için bu ikili işlev, gözleri (bakışı, yani görülmeyi) sosyal etkileşim açısından olağanüstü bir araç hâline getirir.”
Görülür olmak evrimsel açıdan özellikle önemlidir. Sosyal bakışın hayatta kalma, gruptan dışlanma, statü, eş bulma gibi birçok işlevi bulunmakta olup Homo sapiens için kritiktir. Günümüzde ise görünür olma arzusu başka sorunlara da yol açmaktadır. Bu yazıda görünür olmanın ve görülmeyi arzulamanın evrimsel dinamikleri ele alınmıştır.
