İstemli (programlı) yaşlanma teorileri, yaşlılığı genlerin devamı açısından adaptif bir süreç olarak yorumlarken, istemsiz yaşlanma teorileri (tek kullanımlık soma kuramı gibi) bedenin üreme başarısı uğruna ihmal edilmesinin bir yan ürünü olarak görür. Mutasyon birikimi ve antagonistik pleiotropi kuramları, yaşlılığa yol açan genlerin gençlikte sağladıkları avantajlar sayesinde seçilimden kaçabildiğini ileri sürer.
Senemorfizm ise çevresel koşulların (beslenme, kaynak bolluğu/kıtlığı) yaşam süresi ve yaşlanma hızını belirgin biçimde etkileyebildiğini gösterir. Sonuç olarak, yaşlılığın tek bir mekanizmayla açıklanamayacağı; yaşlanmanın kimi durumlarda genetik olarak programlanmış, kimi durumlarda ise birikmiş hasarların kaçınılmaz sonucu olabileceği söylenebilir.
Bu metin yaşlılığı evrimsel bir çerçevede ele alarak neden ve nasıl yaşlanıyor olduğumuza dair teorileri özetlemektedir.
